Opvoeden en tips

Opvoeden en tips

Een positieve benadering zorgt meestal voor een positieve reactie.

Een positieve benadering zorgt meestal voor een positieve reactie.

Opvoeden lijkt eenvoudig, maar is niet altijd even gemakkelijk. De tegenwoordige jachtige maatschappij maakt het voor ouders moeilijk om voor hun kinderen een rustige, veilige haven te scheppen. Alleen vanuit die haven kunnen kinderen zich harmonisch tot volwassenen ontwikkelen. Kinderen zijn het kostbaarste dat een mens in zijn of haar leven kan overkomen en een goede opvoeding is daarom heel belangrijk.

Geld en inkomen

Geld en inkomen lijken vaak de grootste onderwerpen waar het leven om draait, tot het moment dat onze kinderen gevaar lopen. Dan weten we meteen dat geen enkel bezit van huis, auto, boot of spaarrekening op kan tegen het welzijn van ons kind. De haast van het bedrijfsleven werkt tegenwoordig door tot in onze huishoudens. Ook thuis moet er van alles gebeuren en vooral waar beide ouders werken moet er veel geregeld worden.

Kinderen zijn belangrijk

Daarnaast houdt de huidige maatschappij nog steeds erg weinig rekening met kinderen. Er zijn wel woonerven en speelplaatsen, maar dat  is niet genoeg. Ondanks alle goed bedoelde voorzieningen worden de behoeften van kinderen vaak onbewust op de laatste plaats geschoven. Kinderen zijn echter een belangrijk en wezenlijk bestanddeel van onze samenleving. Zij zullen later ons werk en onze verantwoordelijkheden overnemen. Zij zijn bovendien de toekomstige verzorgers van onze oude dag. Hun opvoeding is dan ook heel belangrijk.

De maatschappij

De maatschappij moet de ouders de tijd en de rust gunnen om hun kinderen goed te kunnen opvoeden. Ouders moeten de mogelijkheid hebben om met hun kinderen een goede en liefdevolle vertrouwensband op te bouwen. Alleen dan kunnen zij hen op de best mogelijke manier naar een evenwichtige volwassenheid begeleiden. Een gejaagde ouder zal immers weinig tijd hebben om het kind het nut van een bepaalde maatregel uit te leggen. Dat is echter de enige manier om begrip te kweken voor zijn handelen. Een kind dat begrijpt, is al voor de helft gewonnen.

Een goede, emotionele band is noodzakelijk

Goede ouders willen hun kinderen helpen om later verantwoordelijke, maar vooral ook gelukkige mensen te worden. Dat kan alleen als hun ouders het goede voorbeeld kunnen geven en ook tijd krijgen om hen goed te begeleiden. Voor die begeleiding en die opvoeding zijn eigen de ouders, uitzonderingen daargelaten, de beste personen in de omgeving van het kind. Met hen heeft het de meest emotionele band. Hun voorbeeld bewerkt dan ook meer dan het voorbeeld van de andere mensen. Ook het voorbeeld van buitenstaanders heeft natuurlijk invloed. Op de lange termijn heeft het voorbeeld van de ouders echter toch meer navolging, dan zij zelf in de gaten hebben.

 

Een kindje krijgen

Het krijgen van een kindje is een fantastische ervaring. Het opvoeden van dat kindje is spannend, leuk en interessant. Natuurlijk, er zijn ook moeilijke momenten. Momenten waarop u zich als ouders afvraagt of er wel ooit iets van uw spruit terecht komt, maar in de meeste gevallen gaat het gewoon goed. Als u ‘s avonds, na een moeilijke dag, nog even naar uw slapend kind gaat kijken, bent u meestal opnieuw vertederd. Dan bent u er weer van overtuigd dat het allemaal wel goed komt. Meer informatie over het krijgen van een baby vindt u op mijn andere website.

Jonge ouders leren meestal vanzelf de trucs van het opvoeden

Veel jonge ouders zijn echter onzeker over de manier waarop zij hun kind zullen opvoeden. Er wordt inderdaad ook heel veel over geschreven. Het lijkt soms wel alsof iedere schrijver en elke pedagoog weer een andere opvatting heeft. Van de een moet het opvoeden zus en van de ander moet het zo. Soms worden er zelfs doemscenario’s voorgeschoteld die zouden kunnen voorkomen als men iets doet of juist niet doet. Maak u geen zorgen. Elke ouder maakt fouten, maar kinderen zijn heel flexibel en houden van hun ouders. Veel wordt dus gewoon vergeven.

Elk kind is uniek

Het spijt me voor al die “kenners” en deskundigen, maar elk kind is weer anders. Je kunt nu eenmaal geen standaard regels opzetten voor de opvoeding van al die verschillende unieke karakters van onze kinderen. Zelfs de onderstaande algemene regeltjes moeten vaak precies toegesneden worden op elk kind apart. Bij de een helpt alleen een bevel, bij de ander is een normale vraag al voldoende om het te laten luisteren.

 

Handvatten voor de opvoeding

Er zijn echter best wel een paar handvatten te vinden waar elke ouder iets aan kan hebben bij het opvoeden van zijn of haar kinderen. Om te beginnen: neem elke beslissing uit liefde voor, en in het belang van uw kind. Onthoud dat u uw eigen kind het beste kent. Weeg daarom alle aanbevelingen, goed gemeende raad, tips en afkeurende opmerkingen altijd af aan uw eigen verstand. Bekijk of er een kern van waarheid in zit en of u er iets mee moet doen.

Geef een raamwerk van regels waarbinnen het kind moet blijven.

Regels van wat het kind mag en wat het niet mag geven het kind zekerheid. Alle kinderen zullen hier of daar de regels proberen op te rekken. Ze willen weten hoever ze kunnen gaan. Als u daar geen beperking aan stelt, zal het op den duur doen waar het zin in heeft, of dat nu gevaarlijk is of niet. Die regels mogen echter niet star zijn en moeten meegroeien met de leeftijd van het kind.

Geef het goede voorbeeld.

Kinderen zijn, vooral als ze klein zijn, immers net aapjes: ze doen alles na en zullen ook uw goede voorbeeld onbewust voor een groot gedeelte overnemen. Ouders die nogal eens alcohol drinken, moeten er niet van staan te kijken als hun

kinderen daar al vroeg iets van proberen. Ten eerste is het thuis gemakkelijker te bemachtigen en bovendien ziet een kind er geen kwaad in als zijn vader of moeder het ook lekker schijnt te vinden.

Roken

Voor roken en eten geldt hetzelfde. U kunt immers uw kind niet het eten van snoep verbieden als het kind u deze wel in de winkel ziet kopen. Zeker als het de verpakkingen ervan regelmatig bij het afval ziet liggen. Sommige ouders gebruiken zelf regelmatig ” een leugentje om bestwil”, of gebruiken verzonnen uitvluchten om ergens onderuit te komen. Zij moeten ze er niet versteld van staan als hun kinderen ook liegen om zichzelf straf te besparen.

Accepteer geen wreedheden

Wreedheden tegenover anderen zoals knijpen, bijten, slaan en schoppen, kunnen niet geaccepteerd worden. Geef daar dan zelf ook het goede voorbeeld voor. Hebt u een hond, een kat of andere huisdieren, leer het kind daar ook zachtzinnig mee om te gaan.

Leer het kind respect te betonen tegenover anderen.

Dat maakt het hem of haar later alleen maar gemakkelijker bij het zoeken van zijn weg in de maatschappij. Vooral ook bij het latere zoeken naar een baan wordt daar erg op gelet door de werkgevers. Een kind met goede manieren, dat weet hoe het zich bij bepaalde gelegenheden moet kleden en gedragen zal gemakkelijk een leuke baan vinden. Een kind dat zijn toekomstige baas meteen met jij en jou aanspreekt,zal het wat dat aangaat veel moeilijker hebben. Zeker als de interesse in het bedrijf alleen bestaat uit het salaris.

Omgangsvormen

Leer het kind ook de omgangsvormen die binnen de maatschappij gelden. Leer het tevens rekening te houden met de gevoelens van anderen. Denk bij de omgangsvormen bijvoorbeeld vooral aan het handje geven om iemand te feliciteren, te bedanken of om kennis te maken.

Stimuleer het kind in zijn ontwikkeling en geef het gaandeweg steeds meer vrijheid

Tenslotte zijn onze kinderen niet ons eigendom, maar krijgen wij hen te leen. Wij mogen ze tot sterke volwassenen opvoeden. Zo kunnen ze als volwassen mens een goed leven leiden binnen de sociale en maatschappelijke regels van onze maatschappij.

En niet vergeten! Blijf bij het opvoeden altijd positief!

Maar boven dat alles: geniet van uw kind. Geniet van zijn ontdekkingen, zijn verwondering, zijn speelsheid en onderzoekingsdrang. Gun uzelf af en toe de tijd om naar uw kind te kijken. U leert er een hoop van. Praat ook met uw kind.

Een frisse kijk

Kinderen hebben vaak een heel verrassende, frisse kijk op dingen. Ze zijn ook nuchter en wat heel mooi is; ze zijn eerlijk in hun voor- en afkeur. “Doen alsof” is er bij hen nog niet bij. Dat begint pas later en meestal als ze daar zelf van anderen last van hebben gehad. Het opvoeden van een kind is een lange weg vol verrassingen. Laat u dus verrassen. Blijf positief en heb vertrouwen in de karaktereigenschappen die u allebei aan het kind hebt doorgegeven.

 

De belangrijkste “SPELREGELS” tijdens het opvoeden.

Opvoeden gebeurt al vanaf de babytijd. Veel opvoedingsproblemen met peuters en kleuters zijn een gevolg van het ontbreken van regelmaat en houvast in het samenlevingspatroon vanuit de baby tijd. Om een stevig raamwerk van regels op te zetten, waar niet alleen kinderen, maar ook ouders houvast aan hebben is hier een rijtje van belangrijke uitgangspunten:

Zorg voor een vaste regelmaat in het verloop van de dag

Vaste etenstijden, vaste slaaptijden, een eventueel kinderprogramma op tv. Een kind vindt rust bij de vertrouwde gang van elke dag.

Gebruik (zo mogelijk!) de maaltijden met het hele huisgezin samen aan tafel

Daar is dan tijd om het onderlinge contact te onderhouden en neem daar dan ook de tijd voor. Haastig eten is niet alleen slecht voor de spijsvertering, maar ook voor de onderlinge verhoudingen. De maaltijden moeten een ontmoetings- en rustpunt zijn in de drukte van de dag.

Schep niet teveel eten op het bord van het kind

Dat zorgt voor een gevoel van onvermogen, waardoor het een hekel aan de etenstijden krijgt. De groei van uw kind gaat niet geleidelijk, maar met “scheuten”. Tijdens een groeiperiode heeft een kind wat meer honger, maar als die afneemt kan ook de eetlust weer wat afnemen.

Zorg wel altijd voor een klein toetje dat het kind ook lekker vindt

Iets lekkers als afsluiting van de maaltijd is altijd goed. Op die manier zorgt men voor een aangenaam einde van de maaltijd.

Laat het kind het laatste uur voor de maaltijd niet teveel drinken

Dan heeft het zijn halve maag al vol en eet slecht!

Dingen die echt moeten gebeuren (zoals het opruimen van speelgoed), moet u niet vragen, maar tegen het kind zeggen! Op die manier krijgt het kind weinig gelegenheid om te weigeren.

Opgedragen bezigheden, zoals dus bijvoorbeeld het opruimen van speelgoed, moeten uitgevoerd worden

Loop daar dus niet bij weg, maar zorg voor bezigheden in de buurt van het kind, zodat u er oog op kunt houden dat het ook doet wat het opgedragen is.

Vaak mopperen helpt op den duur niet meer

Probeer het te vervangen door bestraffend of vragend naar het kind te kijken. Vaak is dat al genoeg. Als men echter te vaak moppert, hoort het kind u niet eens meer. Het raakt eraan gewend. U kunt ook proberen om van de opdracht een spel te maken. Vooral bij kleintjes wil dat wel eens werken. Spreek bijvoorbeeld af om om de beurt een stuk speelgoed in de kast of de kist te leggen.

Bij het uitvoeren van echte opdrachten geldt een gouden regel:

  1. Geef de opdracht.
  2. Waarschuw het kind dat er een maatregel volgt als het de opdracht niet uitvoert.
  3. Voer die maatregel ook uit en straft zo het kind.

Voorbeeld:

  1.  U zegt het kind dat het moet opruimen omdat het bedtijd is.
  2. Het kind ruimt niet op, maar speelt door en u zegt dat u zijn speelgoed dan in een zak zult doen en op zolder zult zetten als het niet wil opruimen en het dat speelgoed een tijdlang niet meer zal zien.
  3. Als het kind nog steeds niet opruimt, haalt u een zak en voert de maatregel uit.

Protest

Het kind zal misschien schreeuwen en gillen en in de volgende week regelmatig naar dat speelgoed vragen, maar het zal zich de volgende keer wel herinneren dat u uw maatregel ook uitvoert. Soms moet men echter deze maatregel verschillende malen toepassen, voordat het werkt, maar er komt altijd een tijd, waarop het kind toegeeft. opvoeden is niet altijd leuk, maar kost ook vaak moeite, want niemand heeft graag ruzie in huis.

Schelden of tikken uitdelen zijn echter geen goede methoden om het kind tot gehoorzamen te dwingen.

Ook vaker dan een keer waarschuwen is funest, want het kind gelooft dan niet meer dat u de maatregel ook uitvoert en zal blijven proberen om uw opdrachten te ontduiken. Naast dit alles zijn er nog een aantal aandachtspunten

Sta dwingelandij niet toe

Een kind dat iets af wil dwingen door te jengelen, te huilen of te stampvoeten, mag daar geen positieve reactie op krijgen. Weiger in dat geval categorisch om het zijn zin te geven. Het kind moet juist merken dat dit gedrag er juist voor zorgt dat het zijn zin helemaal niet krijgt en dat gedrag dus zinloos is. Het houdt er dan vanzelf wel mee op.

Zorg voor een uitgewogen raamwerk van geboden en verboden.

Houd het kind daar ook aan. Laat de grenzen niet vervlakken, want dan weet het kind niet meer waar het aan toe is. Vooral de verbodsregels gelden niet alleen binnenshuis, maar overal waar u het kind mee naar toe neemt. Mag het kind bij u thuis niet zonder toestemming aan de computer, dan mag het dat ook niet bij anderen.

Wees duidelijk in wat u van uw kind wilt

Wilt u het kind iets laten doen, zoals bijvoorbeeld zijn kamer opruimen, zeg dat dan. Vraag in dat geval nooit “of hij zijn kamer eventjes wil opruimen”, maar zeg duidelijk: “Ik wil dat jij je kamer nu gaat opruimen.” Op een vraag kan door het kind immers heel gemakkelijk “nee” geantwoord worden. Op een opdracht is dat al veel moeilijker.

Zorg voor een opvoeding met respect voor de vrijheid van anderen

Het kind moet leren dat het andermans spullen niet zonder toestemming mag gebruiken en  al helemaal niet mag beschadigen of vernietigen. Op slaan, schoppen, bijten en knijpen moet meteen bestraffend gereageerd worden.

Leer het kind empathie

Heeft het kind iemand op de een of andere manier beschadigd, probeer hem dan te laten voelen hoe hij zelf zich in de situatie van de ander gevoeld zou hebben en laat hem zo mogelijk zelf de schade herstellen en minstens zijn excuus aanbieden.

Zorg vanaf de geboorte van het kind voor een rustig opvoedingsklimaat.

Vermijd gevlieg en gehaast bij het opstaan en bij de maaltijden. Sta daarom ‘s morgens ook op tijd op. Er moet rustig gegeten kunnen worden en de maaltijden moeten ook de rust geven om het onderlinge contact te onderhouden en te verbeteren.

Geef het kind voldoende vrije tijd om zijn eigen gang te gaan

Een kind moet tijd hebben om zich in zijn eigen tempo te ontwikkelen met het aangeboden spelmateriaal. Een keertje vervelen is niet zo erg. Het is erger als de dagen van het kind zo vol gepland zijn dat het nog geen tijd heeft om zich te “vervelen”. Een kind heeft die juist tijd nodig om indrukken te verwerken en er lering uit te trekken en dat is niet mogelijk als het steeds bezig gehouden wordt.

Spelletjes op de computer moeten beperkt worden en mogen niet alle vrije tijd in beslag nemen

Houd ook agressieve spelletjes buiten de deur en let er dus ook goed op welke spelletjes de kinderen van hun vriendjes mee naar huis nemen. Houd vooral in de gaten wat uw kind op internet doet. Controleer op welke pagina’s ze zitten en wat daar gebeurt. Voor jongere kinderen kunt u bovendien een ouderslot instellen. Bij pubers is dat wat lastiger, daar ze voor hun huiswerk ook wel eens het internet op moeten.

Zorg voor voldoende beweging

vooral ook in de weekenden. Ook dat hoort bij het opvoeden. Ga samen wandelen, fietsen, zwemmen, roeien of wat u maar samen wilt doen. Vermijd echter winkelcentra en koopzondagen. De meeste kinderen vinden er niets aan en zouden liever naar een speeltuin, een park of een bos gaan. In de natuur is altijd wel iets te doen of te zien. Leer

Ook wandelingen in de natuur horen bij het opvoeden van uw kind.

Ook wandelingen in de natuur horen bij het opvoeden van uw kind.

kinderen naar bomen kijken. Leer hen de geluiden van de vogels kennen. Wijs hen op bessen en bramen in de zomer en op noten, kastanjes en andere herfstproducten in het najaar. Leer hen te genieten van de natuur en breng hen op die manier ook respect bij voor alles dat groen is, groeit en bloeit.

Probeer de vakanties zoveel mogelijk samen te plannen en door te brengen

Het  zijn de beste gelegenheden om elkaar in een andere en meestal ontspannen situatie beter te leren kennen en waarderen. Bovendien vindt u dan tijd om hier en daar met het kind gesprekken te voeren over onderwerpen die thuis niet aan bod komen wegens tijdgebrek.

Praat regelmatig met uw kind!

U moet weten wat er in hem leeft en welke problemen het tegenkomt, zodat u het ook optimaal kunt helpen. Als daar te weinig tijd voor is, voelt het kind zich al snel alleen met zijn problemen en “zoekt het dan wel zelf uit”, met alle gevolgen van dien.

Zorg voor een positief klimaat om u heen

Zorg dat ook het kind dat voelt en weet, dat er voor elk probleem ook een oplossing is en het met elk probleem ook bij u terecht kan.

Trek vooral een lijn met de andere opvoeder(s)

Wat van de een niet mag, mag van de ander ook niet en omgekeerd. Spreek met uw partner, de oma’s en opa’s en eventuele andere oppassen vooral de belangrijkste regels van uw opvoeding af.  Doet u dat niet dan krijgt het kind van de verschillende volwassenen verschillende geboden en verboden en ziet het door de bomen het bos niet meer. Geen wonder dat het dan “niet luistert”.

Wees niet bang

In die sfeer krijgen kleine kinderen optimale ontwikkelingsmogelijkheden en het levert een stevige basis voor hun leven als volwassenen, waardoor zij zelf weer in staat zijn om hun leven op te bouwen en ook hun kinderen weer goed te kunnen opvoeden. Meer tips en uitleg is te vinden op de website “opvoeden en zo“.

Lees meer….
Attentie!Alle teksten, foto’s en andere afbeeldingen op de pagina’s van deze website vallen onder het auteursrecht en mogen niet verveelvoudigd, gekopieerd (via druk, fotokopie, microfilm of op welke wijze dan ook), openbaar gemaakt of elders op internet gezet worden  zonder voorafgaande toestemming van de auteur en eigenaar van deze website.