Kinderen leren goed om te gaan met geld

Kinderen en geld

Kinderen vinden geld vaak een onduidelijk begrip

Kinderen hebben geen idee van wat hun speelgoedwensen in geld waard zijn.

Vooral kleine kinderen denken bij hun speelgoedwensen meestal niet na over hoeveel geld het kost.

Kinderen hebben van geld en de waarde daarvan ten opzichte van hun wensen geen enkel idee. Geld is een noodzakelijk kwaad. Zonder geld kan men niets kopen.  Dat is maar goed ook, want op die manier wordt de kinderen in hun jonge jaren een hoop zorgen bespaard.

Winkeltje spelen is goed

Hun wereldje blijft op die manier overzichtelijk, veilig. Ze kunnen er op hun gemak hun ervaringen opdoen als ze eraan toe zijn. Toch  is het verstandig om hen al op jonge leeftijd vertrouwd te maken met geld en de waarde ervan. “Winkeltje spelen” is een goede manier om spelenderwijs te leren. Ook het samen boodschappen doen met hun ouders helpt het kind vooruit. Zo kan het de eerste stapjes zetten in onze economische wereld.

 

Kinderen stellen vaak ellenlange verlanglijstjes op

Dit gebrek aan  inzicht betreffende de waarde van geld kan zich op een grappige manier openbaren. Bijvoorbeeld bij het opstellen van de verlanglijstjes voor hun verjaardag of voor Sinterklaas. Sommige kinderen maken daar een enorme lijst voor, zonder inzicht in de kosten die deze cadeaus met zich meebrengen. Ik heb eens van een jongetje van 6 jaar een verlanglijstje voor Sinterklaas gezien. Opgeteld aan kosten kwam dat uit op een bedrag van een dikke € 1100,-.

Een kinderhand is snel gevuld

Het mooie was echter dat het kind op sinterklaasavond, ondanks zijn dure verlanglijst, dolblij was met een enkel duurder cadeau. Daarbij kreeg het een aantal veel goedkopere cadeautjes die wel toegespitst waren op de momentele behoeften van het kind. Vaak zijn kinderen blij met een heel aparte gum, pen, auto, een dik kleurboek, een leuke, kleurige en aparte puzzel. Ook een mooi, goed geïllustreerd verhaaltjesboek vinden kinderen vaak leuk. Op die manier kan men een pakjesavond lang cadeautjes uitpakken en toch de onkosten binnen de perken houden.

Het duurste cadeau het laatste uitpakken

Een enkel groter en duurder cadeau kan er dan meestal best bij, maar geef dat dan pas op het laatst, zodat de rest daarna niet kan tegenvallen. Samen met de bijbehorende rijmpjes kan men dan een avond lang samen plezier hebben.

Kinderen hebben meestal geen dure cadeaus nodig

Natuurlijk is het gekkenwerk om een kind van die leeftijd voor een groot bedrag aan cadeaus te geven. Het is ook niet nodig, want kinderen hebben vaak een heel flexibel wens gedrag. Ze zijn vaak even blij met een zeer gewenst cadeautje van € 4,- als met een duurder cadeau van € 100,-. Het hangt er maar vanaf, wat ze op dat moment leuker vinden om te krijgen. Wanneer het kind echter merkt dat het elk jaar krijgt wat er op zijn lijstje staat, zal het eindbedrag van die lijst ook elk jaar groeien.

Verrassingscadeautjes zijn het leukste

Kinderen vinden het bovendien juist leuk om ook verrassingscadeautjes te krijgen. Cadeautjes dus, waar ze niet om gevraagd hebben, maar die ze wel leuk vinden. Daarvoor moet men als ouders dan wel onopvallend uitzoeken waar het kind interesse in heeft en wat het gewoon leuk vindt. Houd daarbij ook rekening met zijn favoriete kleuren van kleding, schoenen en hebbedingetjes.

Geld krijgen en daarvan leren sparen

Mettertijd moeten kinderen  echter leren dat er consequenties zijn aan het uitgeven van geld. Dat leren ze het best door het zelf omgaan met zakgeld en cadeaugeld. Geven ze het cadeaugeld meteen na hun verjaardag uit, dan is het op. Ze kunnen daar dan een maand later niet het begeerde, duurdere speelgoed van halen. Het is dan ook verstandig om een kind te leren om steeds een gedeelte van het ontvangen cadeaugeld en zakgeld naar de bank te brengen en op hun spaarbankboekje te zetten.

 

Geld dat gespaard wordt, moet daar ook veilig zijn

Gespaard geld moet dan echter wel veilig staan! Wat van het kind is, moet ook van het kind blijven! Sommige ouders gebruiken wel eens het spaargeld van hun kinderen om bepaalde tekorten in hun eigen budget aan te vullen. Sommigen legen daar zelfs het spaarvarken van het kind voor. Dat mag natuurlijk niet gebeuren, want dan ziet het kind het nut van sparen niet meer in.

Spaargeld moet groeien

Spaargeld moet op de bank veilig staan en groeien. Het mag (in overleg met de ouders natuurlijk!) af en toe best aangesproken worden om  de één of andere grote wens van het kind te vervullen.  Ondanks dat moet het bedrag op de rekening wel blijven groeien. Leer het kind dat het de rekening nooit helemaal leeg mag halen, maar dat er altijd nog iets op moet blijven staan. Ook het wekelijks zakgeld moet niet om de haverklap aangevuld worden met extra geld van de ouders of van de spaarrekening.

 

Leer het kind niet om op afbetaling te kopen

Op is op! Zo leert het kind uit te komen met wat het aan geld binnenkrijgt en niet te rekenen op extraatjes en leningen van buitenaf. Oudere kinderen in de tienerleeftijd kunnen hun grotere wensen best bij elkaar sparen door ervoor te werken via een bijbaantje. Op die manier leren ze de waarde van het uitgegeven geld beter leren kennen. Als ze er zelf hard voor moeten werken gaan ze vaak wat zorgvuldiger om met hun zelf verdiende brommer,  mobiele telefoon, computer, laptop, iPad, iPhone, iPod of, wat later, hun auto.

Leen uw kinderen nooit geld!

Leer het kind dat het eerst het geld bij elkaar moet sparen voordat het een vurige wens kan vervullen. Op die manier leert het ook op de vervulling van zijn dromen te wachten en ervoor te werken. Is een kind eenmaal gewend om met geleend geld van zijn ouders of grootouders zijn plotselinge wensen meteen te vervullen, dan zal het ook in zijn volwassen leven niet lang op iets kunnen wachten.

Jong geleerd is oud gedaan

Kan een kind met geleend geld dure spullen kopen en pas naderhand terug betalen, dan zal het ook later heel gewoon geld lenen voor dure uitgaven. Bij een haperende economie kan het dan echter al snel in betalingsproblemen komen.

Lenen kost altijd geld

Een lening kost immers binnen onze maatschappij aardig wat geld. Voor een “gefinancierde” brommer of tweedehands auto betaalt men ongemerkt al gauw de helft extra aan rente. Zou men echter het geld voor die brommer eerst bij elkaar sparen dan krijgt men daar ook nog rente van de bank bij vergoed. Men bespaart zich dan dus niet alleen de rente van het lenen, maar krijgt er nog rente bij. Mijn eigen vader zei altijd: “Wie er niet van tevoren voor kan sparen heeft naderhand dat geld ook niet op zijn inkomen over om de lening te kunnen betalen” en gelijk had hij!

 

Houd de uitgaven van pubers in de gaten

Houd de uitgaven van vooral pubers goed in de gaten en ga er niet automatisch van uit dat uw kind beter met geld kan omgaan dan andere kinderen. “Vertrouwen is goed, maar controle is beter”, zegt het spreekwoord en vooral in de puberteit is dat hier en daar best nodig

Mobiele telefoons

Om maar eens een klein voorbeeld te noemen: de rekeningen van de mobiele telefoons van pubers overstijgen vaak de eigen draagkracht. Er wordt flink gebeld en ge-sms’t en vooral de lage kosten van een sms lokt de pubers om zonder erbij na te denken berichtjes heen en weer te zenden. Ook al kost een enkele sms dan niet veel geld, als daar per dag vaak gebruik van gemaakt wordt komt er aan het eind van de maand toch een aardig bedrag uit.

Pubers met schulden komen daar ook als volwassene moeilijk uit

De puber bouwt zo vaak een schuld op die hij of zij met het  meestal magere inkomsten van bijbaantjes vaak niet meer kan aflossen. Uw kind een mobieltje weigeren is tegenwoordig echter geen optie. Bijna alle jongeren hebben er wel een. Meestal kopen kinderen het mobieltje van eigen zakgeld, geld van een bijbaantje, of krijgen het cadeau van oma of opa, die het kind een plezier willen doen. Houd vooral de eerste paar maanden het belgedrag en de rekeningen in de gaten. Ga ook een gesprek met het kind aan over de manier, waarop de kosten van een sms’je of telefoontje door de telefoonmaatschappij berekend worden.

 

De prepaid telefoon

Hebt u er zelf iets over te vertellen: zorg dan dat vooral het jongere kind een prepaid telefoon aanschaft. De belkosten liggen dan per gesprek misschien wel wat hoger, maar het kind heeft zelf overzicht op wat het uitgeeft. Het moet immers regelmatig een nieuwe kaart kopen als de oude leeg is. Het ziet zijn geld slinken en komt op die manier niet per verrassing voor rekeningen van € 200,- of zelfs veel meer te staan.

 

Ringtones kosten vaak geld

Kinderen besteden vaak hun geld aan zaken die andere kinderen ook hebben, maar op termijn alleen maar geld kosten en ook voor hen zelf niets toevoegen. Vooral de ringtones en al die andere extra’s kosten hopen geld, terwijl het zuiver “hebbedingetjes” zijn en niets aan de telefoon zelf op- of afdoen. Leer het kind dan ook dat al die bijkomstigheden niet direct noodzakelijk zijn en hem alleen veel geld kosten, waardoor hij minder kan bellen van het geld dat hem ter beschikking staat.

 

Omgangsvormen voor belgedrag

Leer het ook dat er aan tafel onder het eten niet gebeld hoeft te worden. Ook in een restaurant, in de bioscoop of op bezoek in een ziekenhuis is dat niet de bedoeling. Daarnaast is het de bedoeling dat telefoontjes tijdens feestavonden of bezoeken bij kennissen, in bus of trein, en dergelijke zeer kort gehouden moeten worden en daarbij moet met gedempte stem gesproken worden. Niet iedereen hoeft immers elk gesprek mee te krijgen.

Rekening houden met anderen

Het fatsoen heeft vaak erg te lijden onder de dwang van deze hinderlijke telefoontjes, die meestal  niets om het lijf hebben. Leg uit dat bellen niet altijd en overal noodzakelijk is en men op die manier de kosten veelal in de hand kan houden. De smartphone heeft zijn nut en is niet meer uit de huidige samenleving weg te denken, maar men moet ermee weten om te gaan.

 

Kinderen moeten leren uitkomen met het “inkomen”

Met bijbaantjes zal het kind niet al te veel verdienen. Meestal is het echter wel genoeg om zijn of haar grootste wensen te kunnen vervullen. Soms moet het daar wel een tijd voor sparen, maar dat is niet zo erg. Ooit zal het kind zonder de hulp van zijn ouders moeten kunnen rondkomen en dat kan het daarom niet vroeg genoeg leren. Het spreekwoord “de tering naar de nering zetten” is een wijze spreuk van onze voorouders en geldt nog steeds.

Minder inkomen, dan ook minder uitgeven

Is er minder inkomen, dan kan er ook minder uitgegeven worden. Een lening gaat men hooguit aan voor het kopen van een huis. Zelfs daarbij moet men nog oppassen dat men niet te hoog gaat zitten. Op die manier opgevoed komt een kind ook in zijn volwassen leven niet gauw in grote geldproblemen. Tenslotte zal het ooit ook zonder zijn ouders moeten kunnen rondkomen van zijn eigen inkomen. Men kan er nu eenmaal niet altijd van uit gaan dat dat inkomen even hoog of zelfs hoger zal zijn dan dat van de ouders.

Wie spaarzaam is redt het ook in moeilijke tijden

Tijden kunnen veranderen. In een slechte tijd moeten de jongeren zich even goed staande kunnen houden, als in goede tijden. Goed voorbeeld doet goed volgen. Ouders die zelf geen lening aangaan voor luxe artikelen, leren hun kinderen al vroeg dat dit geen gangbare manier is om aan spullen te komen. Het spaart op die manier ook uw eigen zenuwen als u later ziet dat uw kroost goed met geld om kan gaan.

Opvoeden en tips

Lees meer…

Home

Attentie!

Alle teksten, foto’s en andere afbeeldingen op de pagina’s van deze website vallen onder het auteursrecht en mogen niet verveelvoudigd, gekopieerd (via druk, fotokopie, microfilm of op welke wijze dan ook), openbaar gemaakt of elders op internet gezet worden  zonder voorafgaande toestemming van de auteur en eigenaar van deze website.