De politiek en de ouderen

Politiek en ouderen zijn het niet eens

 

Politiek bedrijven is een vak apart. De huidige politiek en de ouderen liggen mijlenver uit elkaar. Ze

De politiek zorgt ervoor dat zelfs een reisje naar de Eifel binnenkort voor veel mensen onbereikbaar wordt.

De politiek zorgt ervoor dat zelfs een reisje naar de Eifel binnenkort voor veel mensen onbereikbaar wordt.

staat tegenwoordig ver verwijderd van de realiteit, zoals de bevolking die ervaart. Er moet steeds meer bezuinigd worden en vooral de ouderen en de zwakkeren in de samenleving gaan daaronder lijden. De belastingaftrek wordt minder mogelijk gemaakt en de bestaande belastingen worden steeds hoger. Ongeveer elke tien jaar verzint men een nieuw belastingstelsel dat nooit helemaal perfect is. De lasten worden niet altijd eerlijk verdeeld.

Aanpassingen die de politiek bedenkt

Daarna worden er jaar op jaar aanpassingen, veranderingen en wetten en wetjes bijgemaakt. Op een bepaald moment is het stelsel in zijn geheel opnieuw onoverzichtelijk en niet meer bruikbaar. Het kan voor de politiek toch niet zo moeilijk zijn om in een keer een fatsoenlijk belastingstelsel op te zetten. Liefst een stelsel, waarmee we jaren vooruit kunnen en waarbij de lasten eerlijker verdeeld zijn.

Politiek en politici

Ik kan me natuurlijk vergissen. Hoe ouder ik word, des te meer ben ik van mening dat de mensen aan de top van dit land beslist niet meer verstand van zaken hebben dan anderen. De premier, de leden van het kabinet en de mensen in het parlement, evenals de diverse bankdirecteuren, hebben vaak andere opleidingen, dan nodig is voor het werk. Hun opleiding heeft een bepaald niveau, dat wel. Dat hebben echter heel veel mensen in Nederland. Wie zegt dan dat de mensen in de huidige besturen de beste zijn? Zij hebben al vaker de plank misgeslagen waar het bepaalde beslissingen betreft. Ook hebben ze niet altijd in de gaten wat de uitwerking van die beslissingen in de onderste regionen teweeg brengen. Wat bijvoorbeeld de effecten daarvan op de minimum inkomens zijn.

Verkeerde beslissingen

Er worden vaak beslissingen genomen die compleet verkeerd uitwerken voor een groot gedeelte van de burgers en klanten. Daarbij spelen bezuinigingen vaak de belangrijkste rol en die worden dan naar buiten gebracht als zijnde een verbetering voor het gros van de bevolking. Intussen gaan de meeste mensen in dit land er in inkomen flink op achteruit.

Een opleiding via Nijenrode is geen garantie 

Een opleiding via Nijenrode is zeker geen pre voor een goed gefundamenteerde beslissing van een politicus. Bovendien lijkt de opleiding tot econoom niet direct te leiden tot goede, economisch verantwoorde beslissingen. Alsof daar niemand nog de regel kent van de tering naar de nering te zetten. Een gezond stel hersens, gecombineerd met een goede sociale instelling, is waardevoller dan een nietszeggend diploma. Een goed vermogen om de gevolgen van een maatregel in alle lagen van de samenleving te kunnen bedenken en berekenen is niet iedereen gegeven. Dat hangt niet altijd samen met een bekend opleidingsinstituut.

Economische opleidingen zijn vaak ouderwets

Vooral de economische opleidingen zijn slecht berekend op het klaarstomen van economen die opgeleid zijn voor het nemen van goede beslissingen, waarmee de economie gestimuleerd wordt. Het contact van politici en bankdirecteuren met de samenleving, de bedrijven en de gewone mensen in dit land is compleet verdwenen. Ze “hebben” er niets mee en storen zich er dan ook weinig aan.

Gezond verstand

Wat hoog nodig is zijn mensen  met gewoon gezond verstand aan de top die het land besturen, zoals een goed huishouden bestuurd zou moeten worden: uitkomen met het inkomen en als ouders jezelf wat achterop zetten in het belang van de kinderen. Eerst zorgen voor het land, de bedrijven en de mensen en pas dan voor het eigen inkomen.

De politiek en het verval van het pensioen

Daarnaast zijn er veel pensioenen het afgelopen jaar op achteruit gegaan, omdat de pensioenfondsen te laag in hun reserves zouden zitten. Dat klopt echter niet. Het zijn de regels van Brussel, waar die zich aan moeten houden, terwijl wij een heel ander pensioensysteem hebben dan de andere landen.

Rijke ouderen

Daarnaast werd er op tv zelfs gezegd dat “we toch veel rijke ouderen hebben in dit land”. Waar halen ze het vandaan? Natuurlijk zijn er rijke ouderen, maar er zijn ook genoeg ouderen die alleen hun AOW hebben, of slechts een heel klein pensioentje en die nauwelijks daarvan rond kunnen komen. Er is zelfs al uitgezocht dat veel ouderen pas op de plaats maken. Ze geven minder uit aan verbouwingen, aanpassingen, kleding, enzovoorts, bang dat het in de komende tijd moeilijk gaat worden.

Geen verdien mogelijkheden meer

Ouderen kunnen immers bijna niets bijverdienen. Hun inkomen stijgt niet via werk, maar zal door meer belastingen en de hogere btw alleen maar inkrimpen. De Partij van de Ouderen wint er binnen politiek Nederland steeds meer leden bij. Geen wonder. Het is alleen jammer dat deze partij op het economisch vlak zo weinig baanbrekende ideeën heeft om uit de economische crisis te komen.

Ouderen, zieken en gehandicapten

Steeds minder hulpapparaten en medicijnen worden door de zorgverzekeraar vergoed. Dat is een verkapte verhoging van de zorgkosten. Ouderen, gehandicapten en mensen met kleine kinderen zullen merken dat ze elk jaar meer zelf moeten betalen. Nu liggen de PGB’s weer onder vuur. Veel ouderen, zieken en gehandicapten moeten bovendien meer betalen voor de huishoudelijke hulp. Door een huishoudelijke poetshulp kunnen veel ouderen en gehandicapten langer zelfstandig thuis wonen. Valt die hulp weg dan hebben ouderen een groot probleem. Gemeenten bezuinigen graag op die huishoudelijke hulp.

Het keukentafelgesprek, een uitvinding van de politiek

Het “keukentafelgesprek” is daar een goed voorbeeld van. De gestelde vragen zijn vaak intimiderend en belerend. Veel gehandicapten kunnen eveneens zonder die betaalbare thuishulp niet meer zelfstandig wonen. Waar moeten zij dan naar toe? Het wordt hoog tijd dat de politiek eens goed gaat nadenken over een betaalbaar, maar correct systeem voor de zorg. De huidige maatregelen zijn slechts bezuinigingsmaatregelen. Van echte zorg is geen sprake meer.

Waarom wordt de zorgverzekering steeds duurder?

Dat is gemakkelijk te verklaren. De “marktwerking in de zorg”, een verzinsel van de politiek, werkt gewoon niet. Ziekenhuizen fuseren en door die fusies is er minder marktwerking en stijgen de prijzen. Ziekenhuizen en specialisten werken zo niet concurrerend, maar zijn steeds meer bezig met zichzelf op te waarderen, waardoor ze steeds hogere bedragen kunnen vragen.

Dure nieuwe ziekenhuizen

Nieuwe ziekenhuizen met de meest uitgekiende, moderne faciliteiten op de verpleeg kamers, de duurste apparatuur voor onderzoek en een uitgebreid administratief apparaat dat veel meer kost dan noodzakelijk is, drijven de totale kosten op. Daarnaast zijn de bedragen die de directeuren en topmanagers verlangen nog steeds te hoog. Ook die moeten immers betaald worden door de premies, die wij met ons allen op moeten brengen.

Hogere kosten

In plaats van een betere zorg krijgen wij, patiënten, steeds hogere kosten voor steeds minder zorg. Waarom kijkt daar niemand naar? Ziekenhuizen kunnen best nog bezuinigen op administratie, salarissen van (vaak overbodig veel) managers en luxe toestanden in het algemeen. Het geld kan beter besteed worden aan onderzoek en een doelmatiger systeem. Ook de “winsten” van de ziekenfondsen rijzen de pan uit. Ziekenfondsen zouden geen winst moeten maken, maar het geld van de premiebetalers moeten gebruiken om de kosten in de zorg te betalen.

Vergelijk uw zorgverzekering met andere

Er zit namelijk veel verschil in. niet alleen in de premie, maar vooral ook in de voorwaarden. Ook de aanvullende verzekeringen zijn niet overal hetzelfde. Het is dan ook verstandig om de diverse posten en vooral de voorwaarden goed te vergelijken. Daar zijn op internet genoeg vergelijkingssites voor.

Wie zuinig was, moet meer betalen

Wie zijn leven lang hard gewerkt heeft en zuinig was en tegen zijn 60ste een compleet afbetaald eigen huis heeft, moet meer gaan betalen als hij of zij in een verzorgingshuis terecht komt. In de praktijk betekent dat vaak dat men na een paar jaar niets meer over heeft en kinderen en kleinkinderen het nakijken hebben. Veel ouderen willen daarom al zo lang mogelijk thuis blijven wonen.

Thuis blijven wonen

Heel verstandig, maar wat moet men doen als men dement wordt? Dan is opname noodzakelijk en gaat het hopen geld kosten. Iemand die echter zijn leven lang met een biertje op de bank gezeten heeft, van de bijstand geleefd heeft en niets op de bank heeft staan, mag zo het verpleeghuis in als dat nodig is. Dat is niet eerlijk tegenover de mensen die hun leven lang gewerkt hebben en wat voor zichzelf en hun kinderen hebben willen opbouwen. Op die manier werkt de politiek fraude en ontduiking in de hand.

Bezuinigen in de zorg kan best

Wie kent niet de verspilling aan medicijnen? Wie ooit eens een medicijn heeft moeten terugbrengen naar de apotheek, omdat er nare bijwerkingen waren, weet dat die medicijnen gewoon vernietigd moeten worden. Dat is grote onzin als die medicijnen in aluminium verpakkingen zitten en er geen lucht en geen bacteriën bij kunnen. Vaak zitten er dozen bij die nog niet eens open gemaakt zijn. Daar kunnen de politiek en de ziekenfondsen toch wel iets op te verzinnen, zodat deze dure medicijnen niet weggegooid moeten worden? Het zou een fikse besparing op kunnen leveren.

De management laag is te groot

Ook de managementlaag in de zorg zou best eruit kunnen. Vroeger was die management laag er helemaal niet. Die is er de laatste jaren tussen gekomen en kost hopen geld aan salarissen,. Geld dat eigenlijk thuishoort in de zorg voor de mensen en het verplegend personeel dat daarmee bezig is.

Algemene nutsvoorzieningen weer bij de Staat onderbrengen

Verpleeghuizen zouden, evenals ziekenhuizen, de ziekenfondsen, het treinvervoer, de elektriciteitsbedrijven en de gasleveranciers terug aan de Staat moeten. Die zou bij eventuele “winst” daar weer belastingvermindering voor de burger voor kunnen regelen. Zo was het vroeger ook en toen reed de trein op tijd, kostte de elektriciteit een fractie van wat ze nu kost en de verzorging van de zieken eveneens. Dat dit nu allemaal duurder is, is beslist niet de schuld van de burgers, maar van de overheid, die de marktwerking wilde doorzetten.

Ziekenfondsen moeten beter letten op declaraties van ziekenhuizen en specialisten

Regelmatig staan er schrikbarend hoge bedragen in de media, die door ziekenhuizen of specialisten “verkeerd” (maar wel altijd te hoog!) gedeclareerd zouden zijn. De ziekenfondsen zouden daar toch op een redelijke wijze op kunnen letten, door de bedragen per specialisme en per grootte van ziekenhuizen met elkaar te vergelijken. Bij argwaan zou navraag gedaan kunnen worden en zo nodig eens streng gecontroleerd.

Fabrikanten

De politiek zou ook eens moeten kijken naar de verdiensten (of moet ik zeggen “woekerwinsten”?) van de fabrikanten. In andere landen liggen de prijzen van de medicijnen vaak een stuk lager dan hier. Is het dan vreemd, dat mensen op internet gaan zoeken naar een goedkopere leverancier? Dat is natuurlijk gevaarlijk, want deze leveren niet altijd het beste spul, maar daar is onze regelgeving wel schuld aan.

Het nadeel van dure medicijnen

Als de medicijnen niet zo duur waren en gewoon vergoed werden via het ziekenfonds, zou niemand erover denken om op internet naar zijn of haar pillen te gaan zoeken. Daarnaast bepalen ziekenfonds en apotheker welke medicijnen u voor een bepaalde aandoening vergoed krijgt. De dokter wordt vaak niet eens meer geïnformeerd als uw medicijn door een goedkopere versie vervangen wordt. Het is hoog tijd dat wij, patiënten, actie daartegen gaan ondernemen. De dokter hoort te bepalen welke middelen voor een bepaalde patiënt het beste zijn en niet een fabrikant, het ziekenfonds of de apotheker.

De thuiszorg voor oudere mensen

Ook daar is nog veel verbetering mogelijk. Haal er eens wat managementlagen uit. Die zijn duur en hinderen vaak de medewerkers die het echte werk moeten doen. Waar nieuwe initiatieven zijn ontstaan en de mensen zelf de thuiszorg voor hun klanten regelen, loopt alles veel soepeler, veel beter en vooral veel goedkoper. De klanten zijn bovendien meer tevreden, want er is minder wisseling van verzorgers en de verzorgers zelf werken met meer plezier, omdat ze meer verantwoordelijkheid mogen dragen. Het werk wordt voor hen weer meer interessant en de contacten lopen beter.

 

Praktijkoefeningen voor politici

Eigenlijk moesten alle politici aan het begin van hun baan in de kamer of het kabinet verplicht worden om van een minimumuitkering een maand te overleven in een volkswijk van een stad. Zet een minister bijvoorbeeld eens incognito in een kleine flat met een been in het gips en laat diegene daar eens een maand leven van een minimumuitkering of een AOW pensioentje, met thuiszorg, ziekenhuisbezoek, huisartsbezoek, enzovoort. Hij/zij mag er daarna een boek over schrijven. Wedden dat diegene na die maand op heel andere gedachten gekomen is? Elke politicus en zeker elk Kamerlid zou in zijn of haar eigen branche eens even aan de onderkant van de samenleving moeten overleven. Een bezoekje brengen is immers niet genoeg. Daarmee ondervindt men de situatie nog niet zelf.

 

Maatregelen van boven werken vaak averechts

Veel nieuwe, door de politiek genomen maatregelen en wetten werken in de praktijk verkeerd uit. Vaak worden de effecten niet helemaal overzien en doorberekend. Dan zijn er weer andere maatregelen nodig om de negatieve effecten ongedaan te maken. Intussen is er dan wel weer een bevolkingsgroep benadeeld, wat natuurlijk niet de bedoeling was, maar die groep zat er dan wel even mee. Meestal duurt het maanden of zelfs jaren, voordat de negatief werkende maatregel teruggedraaid of aangepast wordt. Het is geen wonder dat de ontevredenheid groeit en dat vooral de ouderen partij enorm toeneemt.

 

Een sociale maatschappij

Wij moeten voor elkaar zorgen, maar dat hoeft ook niet meer te kosten dan nodig is. Tenslotte moeten we het financieringstekort terugdringen. Steeds weer opnieuw elk jaar een bedrag lenen om de begroting van het land sluitend te maken, kost ons, burgers, immers een hoop geld dat via de belastingen binnengehaald wordt. Een overheid die de bezuinigingen alleen wil verhalen op haar burgers is echter fout bezig.

Kijken naar de kosten

De politiek zou eens moeten kijken wat er onderweg naar de patiënt allemaal teveel kost en dat in mindering brengen op de totale uitgaven. Er is nog veel te verbeteren voordat de patiënt aangesproken moet worden op een hogere bijdrage.

Zweden als voorbeeld

Men zou een voorbeeld kunnen nemen aan Zweden, waar de zorgkosten uit de belastingen betaald worden en waar iedereen dezelfde rechten daarop heeft. De belastingen liggen daar wel hoger, maar dat heft elkaar weer op. Op die manier heeft ook de overheid een betere greep op de kosten van de zorg. Marktwerking in de zorg is echter niet de manier om de kosten van de zorg te verlagen. Sinds de marktwerking ingesteld is, is het alleen maar duurder geworden.

 

Mogen politiek en geld bepalen hoe lang u en ik mogen leven?

Steeds vaker komt de uitspraak dat er bij behandeling van ouderen gekeken moet worden naar “de sociale contacten die iemand nog heeft, welke waarde hij/zij nog voor de maatschappij heeft en hoe de algemene gezondheid van de oudere is”. Wie heeft echter het recht om te bepalen of iemand behandeld mag worden of niet? U en ik hebben slechts een enkel leven.

Elk leven is waardevol

Elk leven is waardevol, zolang degene het nog waardevol vindt. Ik kan me voorstellen dat iemand die ongeneeslijk ziek is en alleen met lijden zijn tijd kan rekken en daar soms geen zin meer in heeft. De keuze moet echter bij de patiënt liggen en niet bij de arts of de politiek. Het is immers niet aan de politiek en eveneens niet aan de arts om te bepalen hoe lang u mag leven. Ik ken mensen die op hun 81ste nog een nieuwe heup kregen en daar nog tien jaar mee rondgelopen hebben. Is dat verkeerd? Wat doet een arts of een politicus als zijn/haar eigen moeder een behandeling nodig heeft die normaal gesproken bij andere ouderen op die leeftijd niet meer gegeven zou worden? Die kunnen een behandeling dan vermoedelijk zelf betalen, maar dat kan niet iedereen.

Vragen genoeg, maar niemand durft ze te stellen

Misschien komt er nog een tijd waarin men op hogere leeftijd de premie van de steeds duurdere zorgverzekering  beter zelf kan houden, op een aparte bankrekening kan zetten en de noodzakelijke dingen van dat geld zelf betalen. Dan bepaalt u zelf, wat er met u gebeurt en of u het nog waard vindt om er geld aan uit te geven.

Het worden Amerikaanse toestanden!

Lees meer…

Home

Geef een reactie