Amstel Gold Race in de Limburgse heuvels

Amstel Gold Race in de Limburgse heuvels

In Limburg wordt elk voorjaar weer de Amstel Gold Race gereden. De enige echte klassieker die Nederland rijk is. Ze wordt gehouden in het mooiste grote heuvelgebied dat Nederland rijk is.  Een klassieker van 100 kilometer. Het is niet niks.

Voor de Amstel Gold Race zijn de Limburgse heuvels en smalle wegen ideaal.
De Amstel Gold Race in de Limburgse heuvels is een prachtige klassieker van de wielersport.

Voor fietsliefhebbers en mensen die van de wielersport houden, is het die zondag dus echt feest. Het is dan meestal prachtig weer en de toer heeft dus alle mogelijkheden om jaar op jaar een fantastische belevenis te worden. Het mooie Limburgse heuvelland maakt zich juist in deze tijd op voor de start van de lente. Dagjesmensen die een dagje uit willen combineren met het kijken naar en aanmoedigen van de wielrenners, hebben daar op die zondag dan een unieke gelegenheid voor. Het is natuurlijk iets minder leuk voor de natuurgenieters, die tijdens de toer nu eenmaal bepaalde wegen niet kunnen gebruiken. De meeste mensen houden er echter wel rekening mee.

 

Genoeg toeschouwers voor de wielrenners

Wielrenners hebben altijd veel bekijks, wat goed is voor het moraal van de groepen en van de wielrenners in het bijzonder. Aanmoedigingen genoeg, een gezellige sfeer, meestal geen modder en geen gladde wegen, waarvan extra valpartijen het gevolg kunnen zijn. Nee, Limburg is meestal mooi en bovendien in het voorjaar warmer dan in de rest van Nederland. Het is er ook vaker zonnig en het enige probleem is meestal alleen de dorst. Voor voldoende aanvoer van dranken wordt echter altijd wel goed gezorgd.

 

Valkenburg geniet ook tijdens de Amstel Gold Race de meeste aandacht

Zoals gewoonlijk geniet het stadje Valkenburg de meeste aandacht in de Amstel Gold Race. Geen wonder. Het stadje is ook zonder de Race al een bezienswaardigheid, die elk voorjaar en elke zomer tot diep in de herfst veel bezoekers en bewonderaars telt. Het heeft een leuke ruïne, een kleine kabelbaan, een sprookjesbos voor de kleintjes en diverse restaurants met leuke terrasjes. Daarnaast zijn er voor de liefhebbers van het shoppen grappige winkeltjes. Het stadje heeft daarom voor elk wat wils. De omgeving is heuvelachtig en biedt veel wandelmogelijkheden. Voor de wielrenners is vooral de klim van de Cauberg als slotstuk van de Race belangrijk. Het is een van de speerpunten van de Amstel Gold Race en een aantal wielrenners bijten zich er de tanden op stuk.

Kastelen genoeg

Voor de liefhebbers van geschiedenis staan er in de omgeving van Valkenburg genoeg kastelen om te bezoeken. Allereerst natuurlijk de kasteelruïne die hoog boven Valkenburg uit torent en die gemakkelijk te bezoeken is. Kasteel St. Gerlach ligt midden in een natuurgebied en heeft niet alleen een rozentuin, maar ook parken om zich heen. Er is voldoende parkeergelegenheid. Het is kasteel is momenteel een hotel met restaurant en bistro, en in lente en zomer kunt u daar op het terras heerlijk genieten. Kasteel Geulzicht ligt er dicht bij op een heuvel en is eveneens omgebouwd tot hotel. Kasteel Chaloen ligt eveneens in een natuurgebied, waar u niet alleen een terrasje kunt pikken, maar ook heerlijk kunt wandelen, onder anderen langs het riviertje de Geul. Daarnaast zijn er nog diverse kastelen, zoals onder anderen kasteel Oost.

Wandelaars en fietsers kunnen tijdens de Amstel Gold Race in België terecht

Voor mensen die niet van de wielersport houden, maar wel van de lente en de natuur en graag willen wandelen of fietsen, is het op de dagen van de Amstel gold Race in Zuid Limburg wat moeilijker. De drukte, de volle terrasjes en de afgesloten wegen kunnen deze mensen beter vermijden. Wat goed voor hen dat er in Maasmechelen, net over de Belgische grens, een prachtig natuurgebied ligt met volop groen, heide, bossen en rustige wegen. Ook in midden Limburg is plaats genoeg om te wandelen en van de zon te genieten. Daarnaast is ook de Duitse Eifel vanuit Zuid Limburg gemakkelijk en snel te bereiken. Met een uurtje bent u er al.

Limburg is mooi!

Limburg in de winter.

Willem-Alexander

Willem-Alexander en Maxima als koning en koningin

Willem-Alexander en Maxima hebben de kroningsdag in 2013 vast gespannen tegemoet gezien. De ogen van Nederland en de rest van de wereld waren elke seconde van de dag op hen en hun gezin gericht. Van tevoren werd er in de Nieuwe kerk alvast geoefend. Ook voor prinses Beatrix was het een enerverende dag en ik denk dat ook de burgemeester van Amsterdam opgelucht adem gehaald heeft toen alle gebeurtenissen en feestelijkheden achter de rug waren en Amsterdam’s avonds weer van de Amsterdammers was. Willem-Alexander zal het als koning vast goed doen. Hij heeft een goede en degelijke opleiding gehad en ook zijn vrouw Maxima heeft genoeg in petto om als steun en toeverlaat zijn en onze koningin te zijn. De laatste jaren hebben zij dat al voldoende bewezen.

 

Het koningslied

De muziek van het koningslied was mooi en vrolijk opgezet, maar de tekst is een vreselijke combinatie van taalkundige onmogelijkheden. Men had er voor de openbaring ervan wel even een Neerlandicus naar kunnen laten kijken. Het is tenslotte een lied dat heel Nederland zou moeten zingen en op die manier ook staat voor het Nederlands. Ik hoop dat de meeste mensen hun Nederlandse taal beter machtig zijn, dan de makers van het lied. Om dan na de storm van kritiek het lied toch te laten doorgaan in deze vorm, is taalkundig gewoon een verkeerde beslissing. De taal had aangepast kunnen worden aan de muziek en via de media en het internet had het enorm snel door iedereen opgepakt kunnen worden. Jammer dat dit niet gebeurd is. Gelukkig zitten we er niet meer mee, want het lied hoor je bijna niet meer.

 

De republikeinen wijzen Willem-Alexander af

Vooral de republikeinen wakkeren de kritiek op het koningshuis aan. De voorzitter ervan, die best wel in de gaten heeft hoeveel Nederlanders koningsgezind zijn, kwam met een argument dat werkelijk uit de lucht gegrepen was. Hij vond dat men het “die mensen niet aan moest doen om zo onder die druk te leven”. Wat een nutteloos argument.  Hoe komt hij erbij? Het enige dat hij wil bereiken is dat het koningshuis verdwijnt, maar wat zou dat voor Nederland betekenen?

 

Het onderhoud van Willem-Alexander en en Maxima te duur??

Daarnaast vindt hij dat het koninklijk huis teveel geld kost. Tja, het kost natuurlijk veel geld, maar kost een president dat dan niet? En wat kost een verkiezing van een president. Die moet overigens ook wel eens vervangen worden, met alle kosten van dien. Bij onze oosterburen en bij de Franse Presidenten hebben we bovendien kunnen zien dat hun handelen in verleden en heden niet altijd zonder mankementen was. Het respect voor een land wordt er niet beter op als het hoofd van dat land voor de rechtbank moet verschijnen vanwege malversaties die het daglicht niet kunnen verdragen. Daarnaast krijgt ook een afgezette president wachtgeld. Ook dat kost geld, evenals de inauguratie van een president, die in de loop van de tijd vaker voorkomt dan een kroning van een koning en/of koningin.

 

Koningskinderen zoals Willem-Alexander

Koningskinderen worden van klein af aan opgevoed in het besef dat ze in de schijnwerpers staan. Zij kunnen dan ook al jong omgaan met de media, hoewel af en toe te merken is dat ze er, kinderen eigen, de brui aan geven. Geen wonder, want de druk van de media is groot. Daar weet het koningshuis echter inmiddels mee om te gaan. Behalve de druk van de media krijgen koningskinderen, afhankelijk van hun mogelijkheden en interesse, een goede intellectuele opleiding en worden ze wegwijs gemaakt in de politiek van het eigen land, Europa en de landen in andere delen van de wereld. Presidenten hebben vaak niet een dergelijk uitgebreide en mondiale opleiding gehad.

 

Van moeder op dochter of zoon

Ervaringen van de regerende koning of koningin worden in de loop van de jaren doorgegeven aan hun opvolgers. Ook dat is bij presidenten niet het geval. Die worden gekozen en vallen ineens in het beroep van leider van een land. Zij hebben wel hun adviseurs, maar dat vervangt niet de totale ervaring van een doorgaand koningshuis.

 

Koningin/prinses Beatrix

Van onze vroegere koningin kan men vinden wat men wil, maar vriend en vijand is het erover eens dat zij haar werk uitstekend gedaan heeft. Naar andere landen toe heeft ze Nederland vertegenwoordigd als een waardig land, waarmee het goed zaken doen is. Het heeft Nederland beslist geen kwaad gedaan, zoals zij de buitenlandse betrekkingen aangehaald en gekoesterd heeft. Integendeel! Het aanzien van Nederland is in haar regeringsperiode beslist gestegen, zeker bij de regeringen van de landen, waar zij met haar (vaak ook zakelijke) gevolg naar toe geweest is. Het was steeds een koningin waar iedere Nederlander trots op kon zijn.

 

Willem-Alexander

Willem-Alexander is nu vijf jaar koning en doet het eveneens goed. Hij heeft een goede opleiding gehad en is, evenals zijn moeder, sociaal en economisch betrokken. Hij wil echter, evenals zijn moeder, niet alleen maar lintjes doorknippen, maar ook een stuk echt werk doen en iets voor de maatschappij betekenen. Daar is niets mis mee en hij heeft al laten zien dat hij de nodige kennis en drive in huis heeft. Op zijn reizen gaat steevast een groep directeuren van bedrijven mee, die in het buitenland op die manier goede reclame maken voor onze Nederlandse bedrijven en die vaak ook met nieuwe opdrachten uit het buitenland terug komen.

 

Koningin Maxima

Samen met Maxima en de kinderen vormt Willem-Alexander een koninklijk gezin, waarmee Nederland binnen en buiten Europa best voor de dag kunnen komen. Koningin Maxima is een mooie en sociaal voelende koningin en is een degelijke steun voor Willem-Alexander. Binnen de weinige koningshuizen die Europa nog rijk is, is het gezin een verademing.

 

Toneelstuk

Veel republikeinen vinden dat het koninklijk huis een gedwongen toneelstuk opvoert. Voor een gedeelte is dat ook zo, want de traditie en het protocol zijn er nu eenmaal en worden voor het grootste gedeelte aangehouden. Dat is niet zo erg, want het “toneelstuk” heeft ook wel wat. Het verleent waardigheid aan de verschillende ceremoniële plechtigheden en de meeste Nederlanders genieten ervan. De gouden koets (die nu overigens vier jaar uit de running zal zijn vanwege restauratie werkzaamheden) is over de hele wereld bekend en vooral onze Duitse en Belgische buren maakten altijd een plekje binnen hun tv programma’s om de unieke ritjes daarvan en van het optreden van het koningshuis te kunnen verslaan. Dat wil toch wat zeggen.

 

Standvastigheid van het koningshuis

Het Nederlandse koningshuis is door de eeuwen heen standvastig gebleken en heeft recht van bestaan. Daar geven Willem-Alexander en Maxima een goed vervolg aan.

Verder lezen

Home

De alternatieve Pinkpop bezoekers

De alternatieve Pinkpop bezoekers

Alternatieve Pinkpop bezoekers hebben vanaf de steenberg ernaast een prachtig overzicht op het Pinkpop terrein.
Alternatieve Pinkpop bezoekers hebben vanaf de steenberg ernaast een prachtig overzicht op het Pinkpop terrein.

Pinkpop trekt elk jaar veel bezoekers. Het terrein voor het festival vindt u in de gemeente Landgraaf. Het ligt vlak naast Snowworld, een mooi, indoor skiparadijs dat tegen een vroegere steenberg van de voormalige Staatsmijnen aangebouwd is. Die steenberg is de ideale plek om aan te kleden met een bos en een lange trap naar boven. Dat is dus ook gebeurd, waardoor veel omwonenden er gebruik van maken om daar te gaan joggen. Het terrein van Pinkpop zelf ligt beneden aan de berg en wordt al jaren tot volle tevredenheid door het Pinkpop comité gebruikt voor het jaarlijkse festival.

 

Naar de top van de steenberg in Landgraaf

Steenbergen die nog uit de tijd van de kolenwinning stammen, hoeven niet nutteloos in het landschap te liggen. De top van de “berg” in Landgraaf van goed 230 meter hoog heeft nut voor de hele omgeving. Ze is aan de voorkant via een trap en aan de achterkant via slingerende bospaadjes door het groen te bereiken. De wandeling aan de achterkant is een mooie, maar vrij steile wandeling door het bos. Tijdens Pinkpop dagen hoort men daar al flinke flarden muziek, hoewel de hele berg dan nog tussen u en het Pinkpop terrein in staat. De wandeling naar boven is best pittig, want een steenberg is nu eenmaal vrij steil. Tijdens het naar boven gaan kunt u overigens al ingehaald worden door mountainbikes en zelfs door scooters, die flink gas gevend de top proberen te halen. Of dat toegestaan is?

 

Een alternatieve Pinkpop beleving van het festival

Het uitcht vanaf de steenberg boven het Pinkpop terrein is formidabel.
Het uitzicht is formidabel

Na een fikse klim komt u boven. Daar zit het tijdens het Pinkpop festival elke dag vol met mensen. Meestal jonge mensen, maar ook ouders met kinderen en zo hier en daar een ouder echtpaar. Het uitzicht vanaf de top is adembenemend. Je kunt enorm ver rond kijken. Pas hier wordt men zich ervan bewust hoeveel mijnen er in de vorige eeuw gelegen hebben. De bergen van mijnsteen zijn aan alle kanten aanwezig. Niet alleen in Nederland, maar ook in België en Duitsland. Bij helder weer kunt u zelfs de elektriciteitscentrale van Buggenum zien.

 

Het Pinkpop terrein

Aan uw voeten ligt dan het Pinkpop terrein. Het is verdeeld in diverse podia, waar steeds weer andere bands hun vaak oorverdovende muziek laten horen. Veel mensen boven op de steenberg maken foto’s en lopen wat rond. Anderen zitten lekker op de grond of op een deken, picknicken en genieten van de muziek. Dit is een ideale plek om wat van het drie daagse feest mee te krijgen. Vooral voor mensen die niet de hele dag tussen het gewoel beneden willen zitten, of zelf niet genoeg geld hebben om de toch wel erg dure entreekaartjes te betalen.

 

Jammer van de enorme rommel op de berg 

Er zijn mensen die de hele dag hier boven op de berg blijven. Geen wonder. Het is vaak prachtig weer, het uitzicht is magnifiek en het geluid van de muziek is tot hier goed te horen. Maar wat een troep maken mensen als ze zo’n dagje lekker uit zijn! Er staan geen afvalcontainers en misschien is dat dan ook wel de oorzaak van het probleem.

Wat een enorme troep boven op de steenberg vlakbij het Pinkpop terrein.
Wat een enorme troep!

De top van de berg is bezaaid met lege waterflesjes, lege pakjes sap, colaflessen, plastic, papier, enzovoort. Als ik beheerder van Snowworld  in Landgraaf was, wist ik het wel. Ik zette hier boven een kraampje neer en verkocht die drie dagen enorm veel frisdrank, waarbij ik meteen in de gaten kon houden wie er wat op de grond smeet. Voor deze troep zou ik een oplossing zoeken. Wie ruimt dit na afloop van het festival op?

 

Sluiting NedCar

VDL Nedcar is stevig op de markt met BMW

Nedcar zit weer stevig in het zadel! Sinds december 2012 aangesloten bij de VDL Groep uit Eindhoven. Zuid-Limburg is blij met de Mini Hatch van BMW en met de uitbreiding van de Mini Cabrio, de Mini Countryman en sinds 2017 de BMW X1.  Born is een unieke plaats om Europa met nieuwe auto’s te beleveren. Het ligt centraal tussen Duitsland en België in en ook Frankrijk en het zuidelijke deel van Europa zijn goed te bereiken. De autofabriek, die ooit begon als productiefabriek van Daf, heeft al veel ups en downs meegemaakt, maar deze keer pakt het heel goed uit.

De medewerkers van NedCar kunnen misschien bij BMW hun schaapjes wel op het droge krijgen.
De medewerkers van NedCar kunnen misschien bij BMW hun schaapjes wel op het droge krijgen.

Negatieve berichten zijn er niet meer en de verkopen lopen blijkbaar goed. De werknemers lijken tevreden en de hele zaak zit in de lift.

Nedcar in Born was de sluiting nabij

Nu heeft Nedcar al vaker problemen gehad. In 1981 (toen het bedrijf nog Volvo heette) werden er ook een groot aantal werknemers aan de kant gezet, omdat er flink bezuinigd moest worden. Ook toen was dat een fikse klap voor Limburg, dat toen nog maar kort geleden de mijnsluiting te verduren had gekregen. Veel mijnwerkers stapten over naar de toenmalige Daf, dat juist in Limburg was opgezet om de werkgelegenheid te garanderen, maar dat na verloop van tijd in zee ging met Volvo, omdat het toen al problemen met de financiering had.

Volvo, Mitsubishi en BMW

Ook met Volvo en daarna met Mitsubishi was na een paar jaar het einde in zicht. Dit dank zij Mitsubishi, dat alleen op winst uit was. Het Japanse bedrijf had geen betrekking met de Limburgse werknemers en met het belang van Nedcar voor de regio. Misschien waren de Japanners er alleen maar op uit om een eventuele concurrent uit te schakelen. Bij sommigen kwam het idee om het bedrijf na de sluiting nog twee jaar leeg te laten staan immers nogal vreemd over. Daarna was het des te moeilijker om er nog een geïnteresseerde voor binnen te krijgen. Men was al bang dat men het complex vermoedelijk niet meer aan de straatstenen kwijt zou kunnen. Gelukkig is nu BMW erin gestapt en konden er in elk geval een aantal van de oude medewerkers bij in dienst blijven. Momenteel loopt het weer goed.

Waar was de politiek?

Onze politici zijn af en toe ook niet meer te begrijpen. Sinds tientallen jaren worden onze grote bedrijven, waar we eens zo trots op waren, uitverkocht aan het buitenland. We verloren Fokker, een van onze “vlaggenschepen” aan concurrent DASA in Duitsland. Daarna hielp dat bedrijf als de wiedeweerga zijn concurrent Fokker om zeep. Essent werd door het Duitse RWE overgenomen. Zo zijn er nog wel meer voorbeelden te noemen.

Nederlandse bedrijven zijn gewild

Vooral Amerika, China en Duitsland zijn actief op de overnamemarkt. Nederlandse bedrijven lopen over het algemeen goed en worden graag overgenomen door buitenlandse bedrijven. Op deze manier gaan buitenlandse bedrijven voor een groot gedeelte de economie in ons land bepalen. Daar zou toch iets tegen gedaan moeten worden. Het geeft immers een ongemakkelijk gevoel, als het buitenland gaat bepalen wat hier gebeurt. Wij, Nederlanders, hebben daar dan zelf geen zeggenschap meer over.

De eigenaar van een bedrijf is meer betrokken.

Daar komt nog iets bij! Aan het hoofd van de meeste bedrijven staan tegenwoordig directeuren en managers die geen eigenaar van dat bedrijf zijn, maar salaris krijgen. De eigenaar van een bedrijf is echter meestal veel meer betrokken bij zijn bedrijf, dan een willekeurige directeur of manager. Een eigenaar zal zich meestal in alle bochten wringen om zijn bedrijf gezond te houden en opdrachten binnen te slepen. Dat doet de betaalde directie vermoedelijk ook wel, maar als het bedrijf failliet gaat, is die niet alles kwijt, maar zoekt gewoon een andere baan.

Positief proberen te denken, ook na een eventueel ontslag.

De aangeslagen medewerkers van Nedcar stonden voor een afgrond, maar lieten zich er niet onder krijgen! Voor de mensen die eruit gezet zijn geldt het volgende: er zijn meestal meer mogelijkheden om het hoofd boven water te houden. Iedereen heeft zijn eigen goede kwaliteiten. Zoek uit waar u goed in bent en vindt u geen andere baan, denk dan eens over een eigen bedrijfje na. Goede handwerkers en metaalbewerkers kunnen vaak goed terecht en zonder al teveel investeringen (want je weet nooit of je die wel terugverdient) kunt u vaak al een redelijke boterham verdienen, ook al bent u boven de 40 of zelfs boven de 50.

Meer samenwerking met andere zelfstandige ondernemers

Veel kleinere zaken zoeken geen personeel meer, maar samenwerkingsverbanden met zelfstandigen die ze qua goed en degelijk werk kunnen vertrouwen en waar ze afspraken mee kunnen maken. Ook kantoorpersoneel kan bijvoorbeeld nieuw werk vinden in de boekhouding of andere administratieve bezigheden. Er zijn kleine zelfstandigen genoeg die daar geen raad mee weten en iemand zoeken die hen daarbij kan helpen. Het is niet gemakkelijk, maar veel mensen hebben nu werk als flexwerker. De tijd van lange dienstverbanden lijkt voorbij te zijn.

Zonder al teveel investeringen zelfstandig worden

Gaan ondernemen is een mogelijkheid om een dreigende bijstandsuitkering te ontvluchten. Dat kan natuurlijk niet iedereen, want vooral de administratie ervan is vaak de grootste struikelblok. Ook calculeren kan niet iedereen en het is toch belangrijk om alle kosten goed in kaart te brengen, waarna men pas een prijs op een bepaald werk kan zetten. Soms kunt u echter ook iemand anders vinden die met plezier de administratie voor u op zijn of haar schouders neemt. Vaak is daar wel een familielid of een van de ouders voor te vinden.

Samen leven

Samen leven is niemand aangeboren

Samen leven is niemand aangeboren. Een pasgeboren baby is immers een “egoïst” uit noodzaak. Als hij honger heeft, een schone luier nodig heeft, zich verveelt of zich eenzaam voelt, huilt hij. Hij heeft er geen erg in of zijn moeder zich niet lekker voelt, op dat moment net druk bezig is of bezoek heeft. Het huilen is de manier om zijn ouders en verzorgers naar zich toe te roepen. Logisch! De natuur heeft dat goed geregeld, want een baby kan immers niet zelf zijn eten gaan halen, zich wassen en verschonen of gezelschap opzoeken.

De start van het sociale leven en het sociale gevoel

Gaandeweg moet daar echter verandering in komen. Vooral als het kindje eenmaal kan lopen en op onderzoek uitgaat, leert het dat niet alles mag en niet alles kan. Er duiken verboden op en het kind leert op de gelaatsuitdrukking van zijn ouders en anderen te letten. Daar kan hij aan zien wat de goedkeuring, maar ook wat de afkeuring van anderen oproept. Het sociale gevoel ontwikkelt zich. Een kindje van drie jaar kan al medelijden hebben met een ander kindje dat gevallen is en zich pijn gedaan heeft.

De eigen wil ontdekken

Daarnaast ontdekt het kind zijn eigen wil en moet dan vaak kiezen tussen dat wat het zelf wil en de ge- en verboden van anderen. Ook zijn vriendjes en vriendinnetjes willen immers niet altijd zijn zin doen. Gaandeweg leert het dan ook om in bepaalde gevallen toch rekening te houden met anderen. Het begin van het zich aanpassen aan anderen, het samen leven, is begonnen.

Samen leven als volwassenen

Voor ons als volwassenen zou het samen leven dan allemaal gesneden koek moeten zijn, maar niets is minder waar. Elke mens is uniek. Iedereen beleeft geluk en verdriet op een unieke manier. De een doet er jaren over om het verlies van een dierbare te verwerken en een ander blijkt al na een paar maanden op de oude voet verder te leven. Een verkeerde reactie van een ander, hoe goed bedoeld ook, kan soms heel pijnlijk voor de betrokkene zijn.

Voorbeeld van verkeerde omgangsvormen

Zo heb ik eens iemand wat ongeduldig horen zeggen tegen een vrouw die een jaar geleden haar man verloren was, dat ze “er nu toch eigenlijk wel overheen zou moeten zijn”. Een misser van de bovenste plank! Wie kan beoordelen hoe lang en hoeveel verdriet die vrouw mag hebben? Niemand immers. In de praktijk blijkt het vaak moeilijk om goed in te schatten wat een ander voelt en hoe men het beste daarop kan reageren.

Steun geven aan anderen

De ander steun geven is de beste manier om iemand te helpen. Steun en aandacht, maar in onze zeer drukke maatschappij schiet dat laatste er vaak bij in. Meestal denkt men daar aan als men zelf in een moeilijke situatie zit en wat steun zou kunnen gebruiken. Het is iets anders als iemand in zijn verdriet lijkt te zullen verdrinken en zichzelf steeds dieper de put in praat. Dan is het goed om zo iemand eruit te halen. Afleiding is dan vaak goed. Neem zo iemand mee naar buiten, voor een zonnige wandeling, een ritje met een kopje koffie of een ijsje op een terras, of gewoon een gesprek met een groep anderen. Ook het aansluiten bij een vereniging kan goed werken.

Empathie, zich inleven in de situatie van de ander

Een goede manier om te weten wat een goede reactie op een situatie zou zijn is in de schoenen gaan staan van de ander. Zich proberen in te denken in diens situatie, na te denken u men zich dan zou voelen en hem dan behandelen, zoals men zelf (in die situatie) graag behandeld zou willen worden. In 99% van de situaties klopt dat. Blijf echter nooit weg uit angst, omdat u niet weet wat u tegen de ander zou moeten zeggen. Dat is niet gemakkelijk, bijvoorbeeld, wanneer iemand net te horen heeft gekregen dat hij/zij niet meer lang te leven heeft. Ga er naar toe en leg uit dat u het moeilijk vindt, maar toch graag bij die persoon wilt zijn. Alleen al de aanwezigheid is vaak al een troost voor de ander. Samen leven betekent immers ook mede leven.

Lees ook de blogs “een betere samenleving” en “omgangsvormen en etiquette” en bekijk tevens het stuk over “opvoeden” op mijn website:

Een betere samenleving

Samenleving en goede normen en waarden

De samenleving verbeteren door goede normen en waarden is een kreet uit het tijdperk Balkenende. Wat zijn normen en waarden eigenlijk? Is het ’t ingebouwde fatsoen van vroeger dat de ouderen onder ons zich nog herinneren? Zijn het vaststaande regels van de samenleving? Niemand kan het echt duidelijk omschrijven. Normen en waarden kunnen ook per individu verschillend zijn. Zo vindt de een dat leerlingen “u” moeten zeggen tegen leraren. De ander vindt dat onzin en denkt dat het juist verhelderend werkt als de leerlingen de leraren als gelijken zien.

Het oude fatsoen

Een feit is echter dat veel mensen toch het gemis van het “oude fatsoen” niet prettig vinden en het respect voor oudere mensen en het gezag stevig gekelderd is. Met als gevolg dat vooral de jeugd, maar ook de ouderen zich minder storen aan regels en wetten. Dat is een verarming en verruwing van de samenleving, waar veel mensen ook over klagen. In tijden van extreme problemen, zoals met het corona virus, is dat vaak te merken. Vooral als mensen zich wat langer aan aparte regels moeten houden.

Minder persoonlijk contact

Uit een onlangs gehouden enquête bleek dat de meeste mensen in Nederland zich zorgen maken over de samenleving. Vooral over het verlies van normen en waarden. Inderdaad was de samenleving vroeger socialer. In de eerste plaats, omdat er minder geregeld werd door de overheid, maar bovendien hadden de mensen onder elkaar meer persoonlijk contact en zorgden vaak ook beter voor elkaar. Vooral op de dorpen en in kleine wijken en gemeenschappen was dat goed te merken. Burenhulp was vrij normaal en ouderen werkten vaak mee in de jonge gezinnen en werden later door kinderen en kleinkinderen verzorgd. Ook de kerkelijke gemeenschappen hadden vangnetten voor arme en gebrekkige mensen.

Zin en onzin van de sociale media

Sociale media lijken het persoonlijk contact te intensiveren, maar dat klopt niet helemaal. “Vrienden” die men op sociale media opdoet zijn geen echte vrienden, maar meer “contacten”. Bovendien stelt iedereen zich op de sociale media voor als leuk, aardig, intelligent en interessant, terwijl dat in hun normale leven van alledag helemaal niet zo hoeft te zijn. Het overgekomen beeld moet vooral rooskleurig zijn. Niet alle informatie op de sociale media is bovendien waarheid.

Er gaat niets boven driedimensioneel contact

Het corona virus heeft de sociale contacten aan de ene kant verarmd, aan de andere kant zijn er ook veel leuke en creatieve ideeën uit voortgekomen. Echt contact gaat gepaard met een handdruk, een glimlach, een knuffel of een kus en is niet te vervangen door een app, een filmpje of een groet via de sociale media. Die zijn leuk om het contact wat intensiever te maken, maar ze zijn geen vervanging voor het contact met de persoon zelf. De hoop is echter dat dit allemaal weer terugkomt, zodra er een vaccin en een medicijn tegen het corona virus is gevonden. De samenleving werd voor het virus steeds minder sociaal, omdat veel jongeren op een feestje of een samenkomst meer bezig waren met hun mobiele telefoon dan met de mensen die daadwerkelijk om hen heen zaten. Nu blijkt het echter meer een verrijking van het sociale contact dan een verarming. Zelfs ouderen doen steeds meer aan video bellen.

De tien geboden uit de bijbel golden als leidraad voor de samenleving

Kerkdiensten mogen binnenkort weer gehouden worden. De 10 geboden van de bijbel liepen vroeger als een rode draad door de zondagse preken bij katholieken en protestanten. Mensen kregen via kerk, school en het burgerlijk gezag al vroeg bijgebracht dat moorden, stelen en anderen benadelen niet mocht. Men kreeg dus al van jongs af aan een sociale opvoeding met vaste regels en vaste wetten. Daar werd door de kerk, de regering en de sociale omgeving streng op gelet.

 

Het fatsoen van de samenleving begint bij ons

Met de terugloop van het kerkbezoek, de lossere omgang met regels en wetten, de hogere opleidingen, het internet en de ruimere, open samenleving en minder sociale controle, is het besef van al die waarden verwaterd. Aan de ene kant biedt deze vrijheid voor het individu en een betere groei in mogelijkheden voor ieder van ons apart. Aan de andere kant kan blijkbaar niet iedereen die vrijheid aan. Vaak storen mensen zich aan het onfatsoen van anderen, maar hebben niet in de gaten dat ze er zelf soms aan meedoen. Zo zei laatst iemand tegen mij: “Ik snap g.v.d. (!) niet dat iedereen tegenwoordig zo grof in de mond is. Het is nergens voor nodig.” Nee, dat zeker niet.

De jeugd moet weerbaar gemaakt worden

Het is erg, maar onze kinderen moeten al vroeg weerbaar gemaakt worden tegen de criminaliteit op internet en de sociale media. Ze moeten al vroeg leren dat niet iedereen fatsoenlijk is en dat ook niet iedereen te vertrouwen is. Het is jammer dat ze in hun onschuld al zo vroeg argwanend tegenover vriendelijkheid moeten staan, maar niet iedereen is op internet zo aardig als hij zich voordoet. Cyberpesten is aan de orde van de dag. Onze kinderen zullen zich er weerbaar tegen moeten opstellen. Vooral pubers moeten leren om toch minstens een volwassene te vertrouwen en daar hulp te halen als ze geen uitweg meer zien. Vooral voor pubers is dat echter juist heel moeilijk.

Regels voor het gedrag

Fatsoen begint bij onszelf. Hoe wij onszelf gedragen tegenover anderen. Hoe onze sociale houding naar de buitenwereld is. Welk voorbeeld wij aan onze kinderen geven en de gedragsregels die wij hen aanleren. Dat alles bepaalt het fatsoen van de samenleving in de toekomst.

Zodra iedereen (niet alleen de mensen, maar vooral ook de overheid zelf, de gezagsdragers, medewerkers aan scholen, enzovoort) zich daarvan bewust is, kan onze samenleving alleen maar beter worden.

Lees ook de blog “omgangsvormen” en bekijk tevens het stuk over “opvoeden“.