Aanspreekvormen

Aanspreekvormen zijn heel belangrijk in de maatschappij

Spreek ik iemand met jij en jou of met u aan?

Aanspreekvormen zijn heel belangrijk, hoewel veel mensen zich daar niet van bewust zijn. Tja, hoe hoort het eigenlijk en hoe spreek ik iemand aan? Veel mensen vinden dat “u” ouderwets is en niet meer gebruikt hoeft te worden. Zij spreken dan ook iedereen met jij en jou aan. Veel zaken spreken hun klanten ook zo in hun reclames aan. Niet iedereen vindt dat echter prettig. Veel ouderen zijn er niet van gediend en ook zakenmensen houden van wat afstand.

Vooral bij sollicitaties oppassen

Een jonge sollicitant die de personeelschef direct tutoyeert en hem dus met “jij” aanspreekt, zal al meteen een minder goede indruk maken. Zeker als de baan waarnaar gesolliciteerd wordt ook het contact met klanten inhoudt. Veel klanten houden nog steeds van een correcte aanspreking met eventuele titels en daarvoor hoort men dan wel de omgangsvormen te kennen. De aanspreking met “u” biedt afstand. Het zakelijke contact wordt op die manier niet al te persoonlijk en dat is beter, vooral wanneer er op dat zakelijke gebied conflicten ontstaan.

Andere aanspreekvormen

Daarnaast wordt in het buitenland ook een andere aanspreekvorm gebruikt voor ouderen en vreemden en zeker voor personen die wat hoger in de ranglijst staan en/of diverse titels hebben. Ook ouders worden in Duitsland, België en Frankrijk nog steeds met het respectvolle “Sie”, “Gij” en “Vous” aangesproken. Als iemand zakelijk veel contact met het buitenland heeft is het wel zo handig om die dingen te weten en te gebruiken. Doet men dat niet dan kan daar wel eens een toekomstige goede relatie door geblokkeerd worden.

Een vorm van respect

Hoe hoort het nu eigenlijk? De etiquette heeft daar een paar eenvoudige regels voor:
– Ouderen en vreemden spreekt men met “u” aan tot deze zelf aangeven dat men hen mag tutoyeren.
– Kinderen tot de puberteit en degenen die er toestemming voor gegeven hebben, mag men tutoyeren.

Leraren tutoyeren

Op sommige scholen is het al gebruikelijk dat de leraren getutoyeerd worden. Men vindt dan dat de leraar op die manier dichter bij zijn pupillen staat en op die manier een beter contact met hen heeft. Mogelijk, maar het is nu eenmaal een feit dat een kind gemakkelijker agressief wordt tegen iemand die hij als zijn gelijke beschouwt en aanspreekt, dan tegen iemand die hij of zij met “mijnheer/mevrouw” en “u” moet aanspreken.

Niemand krijgt vanzelf respect

Natuurlijk: respect moet ook verdiend worden en dus moet (in dit geval de leraar) ook zijn best doen om zijn pupillen in het leven vooruit te helpen. Dat betekent dus niet alleen zijn best doen om zijn pupillen vanuit zijn vakgebied wat bij te brengen, maar hen vooral ook zijn eigen regels na te leven. Het levert immers niets op als hij zijn pupillen straft voor te laat ingeleverd huiswerk, als hij zelf hun proefwerken niet bijtijds nakijkt en te laat in de les verschijnt.

Bepaalde regels zijn nodig

Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen ideeën over het omgaan met anderen. Het is echter nu eenmaal een feit dat men met goede omgangsvormen en een goede sociale moraal verder komt in het leven. Wie anderen met respect behandelt zal meestal zelf ook met meer respect behandeld worden.

In de opvoeding de regels van de omgangsvormen aanleren

Vooral bij de opvoeding en begeleiding van jonge kinderen is het verstandig om eens na te denken over de waarden en omgangsvormen die men hen wil meegeven. Respect voor anderen is daarbij van groot belang. Niet alleen voor de eigen ouders en familieleden, maar ook voor anderen.

Anneke Cornelissens

Ik ben auteur, tekstverwerker en zelfstandig ondernemer en heb thuis een compleet ingericht en goed functionerend kantoor met een goede computer, gecombineerde printer, scanner, enzovoort. Ik heb momenteel een dubbele functie: a. Schrijver (kinder- en jeugdboeken) b. Auteur/docent van schriftelijk lesmateriaal Maar ik werk ook als schrijver/tekstverwerker in opdracht. Informatie: Ik heb 14 jaar aan school gestaan en heb dus ook een volledig, uitgebreid onderwijsdiploma voor het basisonderwijs, inclusief de hoofdakte. Daarna ben ik gaan schrijven en heb in totaal 18 kinderboeken (educatief + sprookjes) en meisjesromans (“Marijke” boeken) uitgegeven via de Zuid/Nederlandse Uitgeverij in Aartselaar (België.) Op het moment werk ik aan twee manuscripten bij diverse uitgeverijen, waarvan een voor volwassenen: een met als onderwerp "Opvoeden" en een ontwerp voor een sprookjesboek voor kinderen van 3 tot 8 jaar, waarvoor de sprookjes al klaar liggen. Daarnaast heb ik in de laatste 22 jaar meer dan 90 schriftelijke lessen (administratief en andere) opgezet in verschillende vakken voor uitgeverijen van schriftelijke cursussen, waarvoor ik ook de huiswerkcorrecties en de beoordeling van de examens voor mijn rekening nam. Ik schrijf heel graag en in een voor iedereen begrijpelijke taal. Zoals u uit het bovenstaande al kunt opmerken ben ik goed onderlegd en zeer breed geïnteresseerd.